ما زنده به عشقيم و نمرديم ونميريم
فرزند بقائيم و فنا را نپذيريم
ما نغمه گرِ باغ بهشتيم وغمي نيست
امروز اگر در قفس تنگ اسيريم
مائيم ودل روشن وانديشه چو مهتاب
در چهره ما گرنگري،ماهِ منيريم
در سلطنت فقر سليمان جهانيم
صد خواجه بود بنده ي ما گرچه فقيريم
خاكستر مو را ننگر،آتش شوقيم
بي عشق نمانيم،جوانيم،نه پيريم
سعيد سهيلي
